پاسخ تمامى نيازهاى امت به خاطر آنچه پيامبر آورده به نحو كامل نزد اهل بيت پيامبر ( ص ) يافت مىشود ؛ كوچك و بزرگ [ باهم فرق ] ندارند . هركدام از آنان كه به سنّ رشد برسد و فضائل [ اخلاقى ] در وى كامل باشد ، بر ديگرى ترجيحى ندارد . اين سخنان را گروهى از بزرگان و دانشمندان شيعه از ابو جارود نقل كرده‌اند . همچنين نقل مىكنند كه او گفته است : اگر از ميان فرزندان فاطمه ( س ) كسانى غير از آنان كه پيامبر ( ص ) به برترى آنان تصريح فرموده ، يعنى [ امام ] حسن ( ع ) و [ امام ] حسين ( ع ) ، بر يكديگر ترجيح دهم ، مثل آن است كه گفته باشم : برخى از آنان ناقص‌اند و شايستگى امامت را ندارند . و اگر چنين باشد مردم نمىتوانند كسى را كه سزاوار امامت است از ميان فرزندان فاطمه ( س ) بشناسند و در دانش و امورى كه امت بدان نيازمند است و امام بايستى بدان عارف باشد ، برخى را بر برخى ديگر رجحان دهند . از طرفى شناسايى برترين و دانشمندترين آنان و كسى كه شايستگى امامت را دارد ، از ميان گروهى كه در فضل و دانش يكسان‌اند امكان‌پذير نيست چرا كه شمار آنان فراوان و آزمودن همهء آنان دشوار است . ازاين‌رو ابو جارود پنداشته است كه آنان در فضل و دانش مساوىاند و هركس از آنان قيام كرد ، امام است . او علم امام را نيز به واسطهء الهام الاهى مىداند و معتقد است كه هرگاه امام نياز پيدا كند ، نسبت به احكام حوادث مختلف ، با الهام الاهى علم پيدا مىكند . 68 . از ديگر فرقه‌هاى زيديّه فرقه‌اى است كه به آنان « بتريّه » گفته مىشود . آنان پيروان حسن بن حى ، كثير النّواء و هارون بن سعيد عجلى هستند و معتقدند كه على بن ابى طالب ( ع ) پس از رسول خدا ( ص ) برترين مردم و شايسته‌ترين فرد براى امامت است ، البته مىگويند كه بيعت ابو بكر و عمر نيز اشتباه نبوده زيرا حضرت على ( ع ) با آن دو بيعت كرده و به امامت آنان راضى شده و حقوق امامت را به آنان واگذار كرده است . قضيّه آن حضرت همانند مردى بوده كه حقى برعهدهء ديگرى دارد ، ولى از حق خود دست مىكشد . آنان تنها در شش سال نخست خلافت عثمان كه هنوز مورد اعتراض مسلمانان